Eagarfhocal, Feasta, Mí na Samhna 2000
|
 Feasta na míosa seo
|
An tAire agus an Oidhreacht
Cad a bhí i gceist ag an Aire De Valera le déanaí nuair a dhein sí an
ráiteas úd faoinár gcultúr a bheith i mbaol de bharr ár gceangal leis an
Aontas Eorpach? Ní hé nach bhfuil sí i dteideal a leithéid de ráiteas a
dhéanamh, má shíleann sí go bhfuil sin amhlaidh, go háirithe ag féachaint
don aireacht atá faoina cúram - ach b¹fhearr go mór go mbeadh sí níos
soiléire maidir le cén gnéithe dár gcultúr nó dár n-oidhreacht a fheictear
di a bheith i mbaol, nó cén reachtanna de chuid an Aontais atá ag cur
isteach orthu.
Tá tábhacht ar leith leis an gceist seo in Éirinn, mar is minic nach mbíonn
daoine ar aon fhocal faoi cad atá le háireamh mar ár gcultúr nó ár
n-oidhreacht. Tá cuid againn, mar shampla, a shíleann gurb í an Ghaeilge an
ghné is tábhachtaí ar fad díobh. Tá daoine eile sa tír, cuid díobh sa tsaol
poiblí agus i measc ár lucht rialaithe, nach gcreideann gur aon chuid
sainiúil dár n-oidhreacht í an teanga chéanna. Ní hé, ar ndóigh, go sílimid
an tAire a bheith sa champa sin.
Is cinnte go bhfuil an teanga i mbaol, ach ní ó chuamar i bpáirt leis an
Aontas Eorpach a tharla sin. Tá sí faoi ionsaí anois le breis agus ceithre
chéad bliain. Go deimhin, tá daoine ann a déarfadh cur cosaint bhreise di
sinn a bheith i bpáirt leis an Eoraip, ní hamháin toisc an éagsúlacht
teangacha atá ann, ach go bhfuil na teangacha sin, a bhformhór díobh i bhfad
níos láidre ná mar atá an Ghaeilge, faoi bhrú leanúnach ag an mBéarla.
Gan amhras, b¹fhéidir gur chóir dúinn a bheith ag súil le níos mó cabhrach
ón Eoraip chun ár dteanga a chosaint, ach ag cur san áireamh gur olc a sheas
ár rialtas le stádas na teanga sa Bhruiséal, is ar éigean gur chuige sin a
bhí an tAire.
Nach aisteach leis gur thall sna Stáit Aontaithe a rinne sí an ráiteas
conspóideach. Tá fhios ag an saol go bhfuil iomaíocht ghéar idir na Stáit
Aontaithe agus an tAontas Eorpach, iomaíocht eacnamaíoch don chuid sí mó,
ach tagann cúrsaí cultúrtha i gceist freisin. Ar ndóigh, bhí ceangal ar
leith ag an tír seo leis na Stáit, de bhrí go bhfuair an oiread sin dár
muintir dídean agus fostaíocht ann, nuair a bhí siad san go mór de dhíth
orainn. Ní hé nár mhaith linn go mairfeadh an ceangal sin. San am céanna is
ball den Aontas Eorpach sinn. Is ann atá ár ngealltanais pholaitíochta agus
eacnamaíochta tugtha. Tá go leor a déarfadh leis gur mó an brú ar ár gcultúr
ó na Stáit Aontaithe ná ón Eoraip.
Tá gach ceart againn sa tír seo polasaithe agus rialacha an Aontais Eorpaigh
a cheistiú, mura n-oireann siad do leas ár muintire. I gcás airí rialtais is
dualgas é. Níl ann ach nach dóigh linn gur thall i mBoston is cuí é a
dhéanamh. B¹fhearr go ndéanfaí anseo sa bhaile é, nó fiú amuigh sa
Bhruiseál. Ar a laghad ansin, ba ghá a mhíniú cad chuige a bhíothas. Cá
bhfios nach bhfuil i gceist ach polaitíocht logánta an Chláir, ach má sea,
is fada ó bhaile a chuaigh an tAire leis.
|
| ![.]() |
![.]() |
![.]() |
|
 < feasta ar an idirlín >
|